Hakken in het zand

Ik ben superblij met het ondertekenen van een boekcontract bij de prachtige uitgeverij Prometheus. Ik mag het boek gaan schrijven dat al jaren in mijn hart leeft, op het puntje van mijn tong ligt en in m’n vingertoppen kriebelt. Een boek van verhalen van binnenuit over de levens, dromen en puzzels van Saoedische vrouwen, die rode lijnen in de maatschappij proberen te verleggen voor zichzelf en anderen. Soms slagen ze erin ruimte te creëren, soms kunnen ze niet tegen de klippen van de repressie op. Naast deze versmoring en verstikking gaat het boek bovenal ook over innerlijke kracht en liefde. Over creativiteit, vrijheid en onverwacht geluk. Over verzet, over moed in tijden van repressie – en over leven voorbij die angst.

Het boek is gebaseerd op de meer dan 100 interviews die ik hield met Saoedische vrouwen en mijn eigen ervaringen in het land, en verschijnt in het voorjaar van 2020.

De publicatie van het boek wordt mede mogelijk gemaakt door een subsidie van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten. 

Vandaag, op de 70e Dag van de Rechten van de Mens, mocht ik de nabespreking doen van de documentaire The Poetess in het kader van het Movies that Matter festival. De Saoedische dichteres Hissa Hilal verwerft internationale roem wanneer ze als één van de weinige vrouwen meedoet aan een superpopulaire Idols-achtige talentenjacht op televisie voor Arabische dichters. Intelligent, creatief, innemend en uitgesproken probeert ze door haar poëzie de Saoedische maatschappij te veranderen. Met centraal daarin de vrouw, in haar woorden “de ziel van de maatschappij.” Haar poëzie is controversieel: ze bekritiseert fatwa’s en neemt het op voor vrouwenrechten.

Het was een mooi, prikkelend nagesprek waarin ik sprak over poëzie als activisme, vrouwenrechten, en het oprekken van ruimte onder een repressief bewind. Bovenal aandacht gevraagd voor Saoedische mensenrechtenverdedigers (vrouwen én mannen) en met veel mooie, geëngageerde vragen uit de zaal.